Zon in een fles: het verhaal achter Chello Limoncello

Dit artikel stond eerder in de gedrukte lente-editie en is nu ook te lezen in de online editie.

Wie aan limoncello denkt, denkt aan Italië: een lange zomeravond, een tafel vol vrienden en een ijskoud glaasje na het eten. Maar wie in Nederland ooit limoncello bestelde, herinnert zich misschien ook iets anders: knalgeel, mierzoet en soms zelfs een tikje chemisch. Precies dát moment – op een terras met vrienden – was voor de Alkmaarder Mats Hoogenbosch het begin van Chello.

“We bestelden limoncello en kregen een knalgeel, chemisch glaasje,” vertelt Mats. “Het smaakte zogezegd niet naar meer.” Hij was altijd al limoncello-liefhebber, maar begreep nooit waar dat enorme kwaliteitsverschil vandaan kwam. Tot hij zich erin vastbeet. Na een online zoektocht ontdekte hij dat veel ‘limoncello’ die hier wordt geschonken, weinig met echte limoncello te maken heeft: chemisch, mierzoet en soms zónder dat er überhaupt citroen aan te pas komt. Mats dacht maar één ding: dit kan beter.

Van weckpotjes naar een eigen label

Mats dook de keuken in en begon te experimenteren. Recept na recept ging in weckpotjes, met de nodige missers erbij. “Na wat mislukte varianten waar je kaken van in de kramp schoten, kreeg ik het steeds beter onder de knie,” zegt hij. Op een gegeven moment vond hij zijn eigen limoncello zelfs lekkerder dan de flessen die hij uit de slijterij meenam.

Toen besloot hij het serieus aan te pakken. Hij kocht een pallet lege flessen, een RVS-vat van 100 liter en vroeg een handige klasgenoot om een logo en etiket te ontwerpen. En zo ontstond Chello: limoncello zoals het bedoeld is—met aandacht gemaakt, puur van smaak, en zonder onnodige toevoegingen.

Waarom Amalfi het verschil maakt

Als je de beste limoncello wilt maken, heb je volgens Mats ook de beste citroenen nodig. Hij testte verschillende soorten, maar kwam al snel uit bij een familiebedrijf in Amalfi, waar hij rechtstreeks bij de boer bestelt. “Deze citroenen worden gekweekt op basis van de schil en zijn drie keer groter dan de gemiddelde citroen,” legt hij uit.

Die schil is allesbepalend, want daar zit de smaak. “Hoe dikker de schil, hoe meer smaak erin zit.” De rest van de citroen kan hij niet gebruiken in de limoncello—maar weggooien? Dat doet hij niet.

Ambacht dat je ruikt (en slim hergebruik)

Chello wordt met de hand gemaakt: van schillen tot mengen. “De geur die ontstaat na het met de hand schillen van een hele pallet citroenen is heerlijk,” zegt Mats. “Daar kan geen luchtverfrisser tegenop.”

Omdat hij alleen de schil gebruikt, houdt hij veel over. Die citroenen verwerkt hij tot gedroogde citroenschijfjes voor zijn mobiele cocktailbar, of het sap gaat naar horecazaken. Zo krijgt alles een tweede leven.

Het leukste compliment

Mats staat regelmatig op markten en proeverijen. Daar ontmoet hij opvallend vaak mensen die zweren dat ze limoncello niet lekker vinden—meestal omdat ze ooit een slechte hebben gehad. Juist daarom is zijn favoriete compliment zo mooi: iemand die eerst “nee hoor” zegt, tóch proeft… en uiteindelijk met een fles naar huis gaat omdat deze wél bevalt.

Het “Chello Smaakpanel”

Nieuwe ideeën probeert Mats graag uit in cocktails. En dat doet hij niet alleen: hij heeft een vaste club vrienden en familie die hij liefkozend het “Chello Smaakpanel” noemt. Het zijn avonden met Italiaanse muziek, een scoreformulier per persoon en—heel belangrijk—catering van zijn vader. “Cocktails drinken op een lege maag doe je niemand aan.”

Bij de eerste cocktails is de feedback nog serieus en bruikbaar. Daarna worden de opmerkingen korter, het handschrift creatiever en de beoordelingen steeds enthousiaster. “Echt topavonden,” zegt Mats.

Bekroond tussen de wereldtop

Chello bleef niet onopgemerkt. Mats schreef zijn limoncello in voor de grootste drankwedstrijd ter wereld in Londen, met meer dan 4000 alcoholproducenten. Hij deed mee om feedback te krijgen en te leren wat er beter kon. En toen kwam het nieuws dat hij een bronzen medaille had gewonnen—tussen alle grote internationale spelers.

Sindsdien schreef hij zich in voor meerdere wedstrijden en werd Chello onder andere bekroond tot beste limoncello en beste likeur van Nederland. “Het is een mooie erkenning van fijnproevers,” zegt Mats, “maar het is ook hoe het balletje is gaan rollen binnen de horeca en bij slijters die graag kwaliteit en een goed verhaal in huis halen.”

Hoe drink je ’m het lekkerst?

Mats geniet nog steeds van limoncello, puur én in de mix. Maar als je eens iets verrassends wilt proberen: tiramisu met limoncello. Fris, zacht en gevaarlijk lekker.

Dromen voor de toekomst

Afgelopen zomer liet Mats een mobiele cocktailbar bouwen. Die zette hij al in op lokale festivals, bedrijfsfeesten en bruiloften. Het leukste aan Chello vindt hij namelijk niet alleen het maken, maar vooral het contact met mensen die ervan genieten. “Als ik de bar komende zomer weer lekker vaak uit mag klappen, dan ben ik helemaal happy.”

Chello in Alkmaar: Waagplein-waardig

Of je nu op een terras op het Waagplein zit, een rondje door de stad doet of thuis proost: Chello brengt de zon naar Alkmaar. Zelf proeven? In Alkmaar vind je Chello onder andere bij Mojo’s, Mr Gold, de Turfmarkt en Bar Jonas. (hier bestel je het per glas of als cocktail). Liever een flesje mee naar huis? Ga dan langs Slijterij De Kaaskop voor een fles Chello.

Tot slot

Op de vraag met wie hij het allerliefst een keer zou proosten op het succes van Chello, komt er een naam die net zo ambitieus als nuchter is: Charlene de Carvalho-Heineken. “Van horen zeggen heeft ze goede connecties in de drankenwereld.” En eerlijk: Chello bewijst dat een goed idee—met vakmanschap, geduld en een beetje lef—zomaar kan uitgroeien tot iets waar heel Alkmaar trots op mag zijn.

Salute!