Wanneer Alkmaar weer mag kiezen – door Devon Zwierenberg

Wie terugkijkt in de geschiedenis van Alkmaar ziet dat zulke momenten nooit vrijblijvend waren. In vroegere eeuwen betekende een nieuw bestuursjaar vaak meer dan een wisseling van namen. Het ging over wie er zeggenschap kreeg over handel, over veiligheid, over het onderhoud van dijken en muren. Bestuur was tastbaar en dichtbij. De keuzes die werden gemaakt, waren direct voelbaar in het dagelijks leven van inwoners.

Ook nu staan we aan het begin van zo’n moment. De vraagstukken zijn anders van vorm, maar niet van gewicht. Woningbouw die achterblijft, leegstand die zichtbaar blijft in straten waar ooit bedrijvigheid was, buurten die zoeken naar samenhang en richting. Het zijn onderwerpen die bepalen hoe Alkmaar zich de komende jaren ontwikkelt. Net zoals dat vroeger het geval was.

Verkiezingsjaren hebben altijd iets dubbels gehad. Ze brengen energie en betrokkenheid, maar ook onrust en soms scherpe tegenstellingen. In oude stadsarchieven is terug te lezen hoe discussies fel konden zijn. Over belastingen, over privileges, over wie er mee mocht beslissen. Toch was één ding constant: Alkmaarders bemoeiden zich ermee. Ze lieten het niet gebeuren zonder zich te laten horen.

Misschien is dat wel de belangrijkste les die een verkiezingsjaar ons kan meegeven. Dat democratie geen momentopname is, maar een proces dat begint met aandacht voor de stad en voor elkaar. Dat stemmen niet losstaat van luisteren, en dat keuzes pas waarde krijgen als ze zijn ingebed in wat er echt leeft.

Het nieuwe jaar biedt ruimte om vooruit te kijken, maar ook om even stil te staan. Wat voor gemeente willen we zijn, en wat vraagt dat van ons allemaal. Niet alleen van bestuurders of kandidaten, maar ook van bewoners die meedenken, meepraten en soms tegenspreken.

Als de geschiedenis iets laat zien, dan is het dit: Alkmaar is nooit een stad geweest die achteroverleunde. Grote veranderingen begonnen hier zelden met grootse plannen, maar vaak met gesprekken, soms rommelig, soms ongemakkelijk, maar altijd betrokken. In dat opzicht is 2026 geen breuk met het verleden, maar een voortzetting ervan.