Veilig in je bubbel – Ilse Ketzer
Normaal gesproken is januari al een wat kille en ongezellige maand. Maar dit jaar kleurt januari wel héél donker. Met de dagelijkse berichtgeving die ons via alle mogelijke media wordt opgedrongen, lijkt de maand soms eerder gitzwart dan grijs. Een kleuterclown, met rode stropdas, in een duister sprookje strooit de ene waanzinnigheid na de andere de wereld in. Zelfs Zwarte Magica, je weet wel, die heks die aast op het geluksdubbeltje van Dagobert Duck, steekt daar bijna vriendelijk bij af.
Donald Duck
Mijn remedie om mijn stressniveau niet tot onaanvaardbare hoogtes te laten stijgen, is simpel: schuilen in mijn bubbel. Even de wereld klein maken.
Want ja, wat je niet kunt veranderen of beïnvloeden, kun je maar beter loslaten. Dus laat ik het nieuws even links liggen en pak ik de Duckstadkrant erbij (ben al meer dan 48 jaar geabonneerd op Donald Duck, een aanrader!). Of stap ik op de fiets naar mijn ouders in het verzorgingstehuis, smeer een broodje voor ze en praat met ze over voetbal, de (klein)kinderen en – onvermijdelijk – het weer. In die kleine bubbel blijkt eigenlijk verrassend veel moois te zitten.
En toch.
Normaal gesproken ben ik behoorlijk kritisch op mensen die zich opsluiten in hun eigen bubbel en niet om zich heen kijken. Ik kan daar zelfs echt boos om worden. Want kortzichtig, egoïstisch en niet bepaald de reden waarom je hier op aarde bent. Het vertekenen van de werkelijkheid ligt op de loer, net als het verdwijnen van begrip voor anderen. Het lijkt er sterk op dat dit nu juist het geval is bij een aantal belangrijke heerschappen. Zacht gezegd.
Lichtpuntjes in Alkmaar
Gelukkig is er ook veel licht. We konden genieten van prachtig witte straten en zelfs weer sneeuwpoppen maken. Het iconische V&D-pand aan de Laat krijgt een nieuwe toekomst met woningen. Zep en Maks nemen vol vuur Pluim over van Peter Visser. En heel voorzichtig worden de eerste stappen gezet richting Lichtjesavond Alkmaar 2026.
Misschien is dat wel de les. Even veilig in je eigen bubbel kruipen is helemaal niet verkeerd, zolang je maar af en toe het raam openzet. En eerlijk is eerlijk: als ik dan toch mag dromen… misschien moeten vrouwen de komende vijftig jaar de wereld maar eens besturen.
In Alkmaar lukt dat tenslotte ook vaak verrassend goed. Just saying 😉
Ilse Ketser
www.ziedend.com