Over de magie van wijn (en een beetje jaloezie) – Yordi Moesman

Soms overvalt me een vleugje jaloezie wanneer mensen de winkel binnenstappen en enthousiast vertellen dat ze net zijn begonnen met het drinken en ontdekken van wijn. Het zijn vaak twintigers, maar ook mensen die op latere leeftijd besluiten om zich te verdiepen in de prachtige wereld van wijn.

Waarom dan jaloers? Omdat hun verhalen me terugbrengen naar mijn eigen beginjaren. De eerste geur van een wijn, die allereerste slok, de verwondering bij elke fles. Het herinnert me aan mijn kennismaking met kwaliteitswijn – het echte werk.

Als je regelmatig wijn drinkt, wordt de ervaring op den duur wat vanzelfsprekender. De spanning neemt af, de emotie vlakt wat af. Natuurlijk zijn er nog steeds momenten waarop een wijn me raakt, kippenvel bezorgt, of zelfs even stil maakt. Maar die pure verwondering van het begin… die is bijzonder.

Ik denk dan terug aan de tijd dat ik kwaliteitswijnen begon te ontdekken: Bourgogne, Champagne, Bordeaux, Rioja en al die andere prachtige streken. De magie van het ontkurken van een fles Champagne, het openen van een mooie Bourgogne – het waren kleine geluksmomenten. De eerste wijnboeken die ik verslond, de eerste wijnhuizen die ik bezocht tijdens vakanties – het zijn herinneringen die me dierbaar zijn.

Nu, jaren later, staat er thuis een goed gevulde klimaatkast met flessen die stuk voor stuk een verhaal vertellen. De meeste komen uit Bourgogne, Champagne en de Riesling-regio’s. Toch ontstaan er nog steeds nieuwe verliefdheden. Een van de meest recente is Bordeaux – een streek die ik met de jaren steeds meer ben gaan waarderen.

Ook wijnen zoals een elegante Chenin Blanc uit Savennières of een sprankelende Crémant uit de Jura bezorgen me nog altijd die onverwachte geluksmomenten. En dan is er nog Pinot Noir – de druif waar ik (bijna) altijd blij van word, vooral de klassieke stijl. Zelfs Pinot Noir uit de Nieuwe Wereld is tegenwoordig verrassend elegant geworden, met minder nadruk op houtlagering dan vroeger.

Tegenwoordig is mijn favoriete wijnland toch echt Italië. De wijnen daar zijn zuiver en verfijnd, maar tegelijkertijd krachtig en stoer. Er zijn prachtige wijnen te vinden, zowel voor beginnende als gevorderde liefhebbers.

Elke wijnliefhebber zou eigenlijk een groep vrienden moeten hebben die net zo gepassioneerd is over wijn. Gelukkig heb ik een goede vriend die een wijnclubje is gestart: een groep mensen die allemaal dol zijn op kwaliteitswijnen en altijd openstaan om iets nieuws te ontdekken. Binnen deze groep is wijn de verbindende factor. Over wijn raak je nooit uitgepraat, omdat iedereen het op een andere manier beleeft – met zijn eigen herinneringen, emoties en verhalen.

Vooruitkijkend ben ik vooral benieuwd naar de invloed van het veranderende klimaat op de wijnwereld. Welke verschuivingen gaan we zien in de wijngebieden? En dichter bij huis: hoe zal de Nederlandse wijn zich ontwikkelen? De eerste kwaliteitswijnen worden hier inmiddels al gemaakt, maar ik ben benieuwd welke zich zullen ontpoppen tot echte topwijnen.

Yordi Moesman
Wijnadviseur Wijnkoperij De Gouden Ton Alkmaar