Nieuwe columnist: Johan Blaauw – Colombia

Vanaf nu schrijft Johan Blaauw voor Het Waagstuk Alkmaar. Na 26 jaar rondjes rijden als buschauffeur in Alkmaar is hij met pensioen, maar stilzitten doet hij niet. Johan is bovendien AZ-fan in hart en nieren en maakt al jaren de mooiste verhalen mee, van Europese trips tot alles wat er op straat en in de stad gebeurt. In zijn eerste column neemt hij je meteen mee naar Colombia, waar een reis hem flink raakte.

Na 26 jaar rondjes rijden op de bus in Alkmaar ben ik nu met pensioen.
En ja… de reislust is flink geëscaleerd.
Ondanks dat ik normaal gesproken moeilijk buiten Alkmaar kom, heb ik toch mooie tripjes gemaakt. Onder andere naar Kosovo en Liechtenstein met mijn favoriete club AZ Alkmaar. Daarnaast natuurlijk de nodige vakanties gehad. Maar eerlijk is eerlijk: daar raak je op een gegeven moment toch een beetje op uitgekeken.
Terrasjes pakken, wat te veel eten en drinken… met mijn postuur is dat misschien niet altijd even verstandig.
Maar toen we de uitnodiging kregen van Timo — een oer-Alkmaarder die al ruim 20 jaar in Colombia woont — twijfelde ik geen moment.
Ruim drie weken in een bijzonder land.
Niet alleen de adembenemende natuur maakte indruk, maar ook de plek waar Timo woont: een prachtige finca hoog in de bergen van Rio Negro, vlak bij de miljoenenstad Medellín. Met zijn stoere fourwheel drive hebben we daar heel wat trips gemaakt.
Autorijden bleek daar trouwens een vak apart — totale chaos, vooral in Medellín, waar duizenden scooters en motoren hun eigen regels lijken te hebben.
Het meest indrukwekkende wat we hebben meegemaakt was het bezoek aan de barrios.
krottenwijken hoog in de bergen boven Medellín.
Om er te komen ga je eerst met een kabelbaan die kilometers omhoog de bergen in gaat. En dan kom je in een compleet andere wereld terecht. Armoede, kippen en honden op straat, kleine kinderen die rondlopen over modderige paadjes met losse stenen.
Vanaf daar gingen we nog verder omhoog met een bus — al kun je dat eigenlijk geen bus noemen. Meer een soort gepantserd voertuig dat zich via smalle straatjes een weg omhoog baant.
En toen… als een lichtpunt in die harde omgeving… kwamen we bij de stichting “Children of Medellin”.
Een initiatief van Eddy Veldhuisen, een man uit Heerhugowaard, een buitenwijk van Alkmaar, die daar een centrum heeft opgezet voor kansarme kinderen.
Sportvelden, schoollokalen, maar liefst 12 voetbalteams waarin kinderen mogen spelen — met één duidelijke voorwaarde: ze moeten naar school.
Er werken zelfs psychologen.
Een ontroerend en prachtig initiatief.
Ik ga er zeker nog een keer heen. Het raakt je, en je kunt er ook iets betekenen door te doneren.
Dit is iets wat je bijblijft.
Ik zal er nog vaak aan denken als ik straks weer door de smetteloze straten van Alkmaar loop… en daarna gewoon weer lekker sta te borrelen op de Platte Stenenbrug.
Doneren kan: Childrenofmedellin.com
Johan Blaauw