Koningsdag: Teksten €0,20 cent – door Dirk Kaan
Even geen blog van voor de klas staan, want de Meivakantie staat voor de deur. Het betekent een weekje vrij, maar ook centjes verdienen met mijn woorden. Voor Koningsdag maak ik dus een bord met de aanbieding: “Teksten €0,20 cent”. Gekscherend natuurlijk, want wie koopt er nou een tekst op Koningsdag. En hoelang, waarover, voor wie en naar wie moet die tekst dan geschreven worden? Moet het een volzin zijn, een scherpe oneliner (zeker aan te raden), een alinea, een verhaal, een boek? Moet ik zingen, rijmen, puntdichten, rappen of mijn kunst van het licht erotische spoken word ten tonele brengen? Zoals u leest kan Teksten van alles betekenen. Maar in dit geval is alles marketing, dames en heren. Let maar op! Een actie zoals deze is namelijk de kiem, het prille begin van een bijzonder economisch model.
Op de vrijmarkt leer je alles wat economen in moeilijke taal proberen uit te leggen, maar dan zonder taartgrafieken en cirkeldiagrammen. Gewoon op een kleedje, tussen een doos oude Donald Ducks aan je linkerzijde en verweerd plastic speelgoed rechts. Opvallen doe ik dus sowieso, daar kan geen marketinginstrument of social mediastrategie tegenop.
Deflatie op een armetierig kleedje
Maar wat is iets dan waard op de vrijmarkt? En waar ligt de prijs die zó mooi is, dat afdingen geen zin meer heeft? Deflatie betekent in theorie dat prijzen dalen. Voor Nederlanders klinkt het heerlijk: hetzelfde krijgen voor minder geld. Maar op Koningsdag gelden andere wetten, vandaar mijn €0,20 cent. Want:
- teksten voor €1,- betekent geen interesse;
- teksten voor €0,50 betekent nog steeds geen interesse;
- teksten voor €0,20 betekent dat hier en daar de twijfel toeslaat; en
- gratis teksten betekent vragen als: “Doet u ook appjes?” of in het geval van een enkele boomer: “Doet u ook sms’jes?”
Deflatie is dus niet alleen een prijsdaling, het is ook uitstelgedrag. Mensen wachten en hopen dat je straks goedkoper dan gratis diensten ga aanbieden. Moet ik er dan nog iets lekkers bij inschenken ook? Zelf ben ik daar al een tijdje aan toe, trouwens. Het is immers al 8.15 uur.
En dan zit je daar als tekstschrijver, langzaam zelf ook de deflateren op een kleedje. Niet omdat je product minder waard wordt, maar omdat de vraag op een doorsnee vrijmarkt gewoonweg tegenvalt. Althans, de vraag naar teksten dan. “Nee, ik verkoop geen zelfgemaakte brownies”, “Nee, ik heb alleen koude koffie”, “Nee, ik heb geen puzzels van 3826 stukjes”, “Nee, de goedkope plastic meuk is een kleedje verder, bij dat meisje van zes jaar, dat continu haar geld telt.” Zij wel… en ik schrijf straks voor €0,20 cent de teksten voor haar webshop.
Dirk Kaan
