Kerstvakantie: insteken, omslaan, doorhalen, af laten glijden – door Dirk Kaan
De kerstborrels bij Kaan teksten zijn befaamd binnen- en buiten het kleine kantoor. De eindejaarsfeestjes zijn ongeëvenaard. Al het personeel bij elkaar, een sloot champagne, een kist oesters en de orgie is compleet. Vandaar dat we het bij Kaan teksten ook graag hebben over het orgieniesatorisch committee. Maar dit jaar is alles anders. Onze grote roerganger, de Capo di tutti capi, De Genghis Kaan van de lokale tekstschrijvers gooit het over een andere boeg. Nu heeft hij, een enkele schrijfklus daargelaten, rust nodig.
Ja, u leest het goed. Jarenlang was vakantie voor mij een rekbaar begrip. Als eigenaar van een goed lopend tekstbureau had ik wel vrijheid, maar nooit echt vrij. De laptop ging altijd mee, de telefoon bleef aan en tussen alle verplichtingen, kerstkransjes en familiebezoek door werd er gewoon geschreven. Vakantie was vooral: werken, met de kinderen thuis.
In mijn nieuwe rol als docent Nederlands moet kerstvakantie een verademing zijn. Natuurlijk had ik grootse plannen met mijn vrije tijd. Rust. Reflectie. Een begin maken aan een lichterotische doktersroman. Kantklossen, punniken, pottenbakken, breien, insteken, omslaan, doorhalen, af laten glijden. In mijn hoofd had ik alles al gepland om in het reine te komen met mezelf. Helemaal Zen.
In de praktijk blijkt dit niet het geval. Zo komen er toch nog wat kleine klussen op mijn pad, deze blog bijvoorbeeld. Maar ook de administratie moet bijgewerkt worden voor het einde van het jaar. Ik maak mezelf wijs dat dat geen werk is. En natuurlijk ben ik ineens overal inzetbaar, want: “Jij hebt toch vakantie?” Het blijkt een vrijbrief voor alles wat blijft liggen. Handig, zo’n docent in huis.
Als ik er wat langer over nadenk, is vakantie één groot breiwerk. En dat is inclusief het laten vallen van meerdere steken. De insteek is altijd anders dan je had verwacht. Die omslag komt meestal na een paar dagen. Dan besef je dat al je plannen de prullenbak in kunnen. Daarna is het nog ruim anderhalve week doorhalen om het einde te halen. En het laatste weekend, vlak voordat het ‘gewone’ leven weer begint, wil je het liefst alles van je af laten glijden. Insteken, omslaan, doorhalen, af laten glijden, insteken, omslaan, doorhalen, af laten glijden. Het houdt niet op. Vicieuzer wordt deze cirkel niet. Is dat niet de mooiste metafoor van het leven?
De vakantie is nu over de helft. Oud en nieuw komt er nog aan, inclusief alle familieverplichtingen die daarbij horen. Tsjonge, wat ben ik toe aan een verdiende week voor de klas zeg. Maar goed, voordat ik té negatief word, brei ik er een eind aan.
Dirk Kaan
