Geen dag hetzelfde – door Roos

Wat ik het mooiste vind aan mijn werk? Het is nooit routine. Elke dag is anders, elke ontmoeting brengt weer iets nieuws. Als ik geen zin heb, blijf ik gewoon thuis. En als ik een man niet zie zitten, dan zeg ik dat ik al een afspraak heb – die neem ik niet binnen. Die vrijheid is voor mij goud waard.

Ik ben vrijgezel en dat voelt goed. Geen stemmetje in mijn hoofd dat zegt: “Denk aan iemand thuis.” Door mijn werk heb ik nu ook helemaal geen behoefte om een vriend te zoeken. Maar toch, ik mis het soms wel – gewoon samen leuke uitstapjes maken. Lekker eten, kletsen, naar de sauna, of samen naar de sterren kijken. Mooie gesprekken voeren, eropuit gaan: dat soort kleine dingen maken het leven bijzonder.

Toen ik in de gulden tijd, in de jaren ’90, werkte, heb ik wel eens een relatie gehad, maar dat werkte niet. Het was eigenlijk geen eerlijke relatie. Ik was de hele dag met andere mannen bezig, maar verwachtte van hem dat hij geen andere vrouwen had. En wat denk je? Uiteindelijk ging hij toch stiekem vreemd. Daar kwam ik natuurlijk altijd achter, want dat soort dingen voel je gewoon. Juist dat stiekeme, daar kan ik slecht tegen. Het verstoort je beeld van vertrouwen.

En eerlijk is eerlijk: als ik door mijn werk vier dagen achter elkaar seks heb gehad, dan ben ik de andere drie dagen echt niet op zoek. Het enige wat ik privé mis, is gewoon lekker kussen. Dat doe ik niet op mijn werk; dat voelt voor mij te intiem, te persoonlijk. Kussen is voor mij iets geestelijks, iets wat dieper gaat dan alleen het lichamelijke. Doordat ik te veel hele mooie, knappe mannen heb – ja, dan moet je keuzes maken. Dus heb ik voor mezelf afgesproken: op het werk kus ik niet.

Zolang ik met plezier naar mijn werk ga en kan genieten van de vrijheid die ik heb, blijf ik dit gewoon doen.

Heb je een vraag aan mij? Mail gerust naar info@waagstukalkmaar.nl. Wie weet lees je het terug in een volgende column.

Tot de volgende keer!