Een column op rijm – door Dirk Kaan

Beste lezers van Het Waagstuk,

Een column van de hand van jullie Sinterklaas,
Op rijm, want dat is de stilo van de grote baas.
En Rijmpiet is jaloers op elk gerijmd relaas.
Dat niveau van mij, heeft zelfs hij nog niet helaas.

Ik besloot op Ozosnel naar Alkmaar toe te gaan.
Want ook de Goedheiligman is wel eens toe aan een gewone baan.
Alles heb ik geprobeerd, van boer tot advocaat.
Achter de kassa, krantenwijk en ook een weg bestraat.

Langs school dacht ik, want leraar dat lijkt zo slecht nog niet.
‘Zou u dat nou wel doen?’ Vroeg een verbaasde Piet.
‘U kunt wel mooi vertellen wat wij hier moeten doen.
Maar 25 pubers, dan krijgt u van kapoen.’

Tsja, dacht ik toen snel. Misschien heeft Piet gelijk.
Wellicht is het verstandig, dat ik eerst eens stiekem kijk.
En ja, mijn bisschoppelijke verbazing begon direct te schetsen.
Toen ik Dirk Kaan daar uit zijn lange nek zag zwetsen.

Hij voor de klas? Die had ik lang niet aan zien komen.
Het is vast weer één van Dirk zijn gekke, wilde dromen.
Maar nee, die gast is er nog serieus mee bezig ook.
Daar gaat mijn kans, compleet en wel, opgegaan in smoke.

Want om nou samen met meester Dirk voor de klas te gaan staan.
Sint zal dan vast en zeker een modderfiguur slaan.
Nederlandse lessen geven, ook die zoektocht kan ik staken.
Toch ben ik redelijk tevreden over de gang van zaken.

Dus schrijf ik in het grote boek: ‘Dirk doet het voortaan!’
Laat ik maar weer eens rustig naar het Pietenhuis toe gaan.
Geen nieuwe baan voor mij, denk ik. Die droom die geef ik op.
Nu even lekker chillen en vannacht de daken op.

Tevree met alles zak ik in mijn luie, rode stoel.
Mijmerend over wat ik heb gezien, het geeft een fijn gevoel.
Van tekst naar taal en onderwijs, wat een mooie baan.
Sint, die knikt tevreden. De missie is voldaan.

Groeten van de Sint!

Dirk Kaan