Deze week in Het Waagstuk Alkmaar – editie 52

Deze week in Het Waagstuk voelt Alkmaar weer heerlijk als Alkmaar: een stad vol verhalen, meningen, tradities en plannen die gewoon doorgaan.

We beginnen luchtig, aan de bar. Geoffrey Put hoort ze overal langskomen: “oprecht”, “zeg maar”, “snap je wat ik bedoel?” Stopwoordjes die je er zó insluist, vaak zonder dat je het doorhebt. Met humor fileert hij de taal van nu, maar hij laat ook zien: sommige woorden zijn niet grappig, die moet je gewoon laten.
Van woorden naar verf. Bas Zevenbergen zet de kunstliefhebber op scherp met de vraag die blijft rondzingen: komt de Kremer Collectie terug naar Alkmaar? En als het meezit… zien we dan ooit een echte Rembrandt hier? Er wordt nog gepraat, er wordt vooruitgekeken, en de komende expositie ‘Geloof’ voelt als een voorproefje van iets groters.
Ondertussen is het buiten gewoon weer gezellig druk. Johan Blaauw neemt je mee langs een weekend vol stadse reuring dat eindigt in de Hout, bij het Keltisch Festival: doedelzakken, Guinness, een bonte mix aan mensen en vooral die relaxte sfeer waar je meteen van bijtankt.
En als je denkt dat je Alkmaar al kent: stadsgids Alexandra bewijst het tegendeel. Deze keer duiken we het Hofje van Bijlevelt in, met een geschiedenis die je zó voorbijloopt als je niet weet waar je moet kijken—en juist daarom zo leuk is om te ontdekken.
In Alkmaarders met een mening gaat het deze week over een typisch stadionfenomeen: de “kaaskijkers” die bij AZ al vertrekken vóór het eindsignaal. Met een knipoog, maar ook met een duidelijke boodschap: supporter ben je tot de laatste seconde.
Verder kijkt Alkmaar ook vooruit. De gemeente wil tradities, ambachten en gebruiken beter in beeld brengen—het levende erfgoed dat je niet in een vitrine zet, maar wél samen beleeft. En heb je een goed idee dat jouw buurt of de regio sterker maakt? Dan zijn er ook kansen om zo’n plan een zetje te geven.
En natuurlijk: tips om in je agenda te zetten. Culinair Plaza komt eraan: drie dagen proeven in de Hout, met een mooie missie, want de opbrengst gaat al jaren terug naar lokale goede doelen. En eerst is er de Badeendjesrace: duizenden gele eendjes die door de grachten dobberen, met plezier, spanning én steun voor het goede doel.
Foto: Guy Flammang – fotografie072