De muziek is mijn sfeerdrager – door Roos

Vaak zet ik jaren ’90, dance, Hollands, mellow, reggae of eigen verzoekjes van de klant op. Met muziek probeer ik altijd gevoel te creëren. Sommige mensen zoeken juist rust, maar veel klanten komen echt op de muziek af.

Het begint vaak met oogcontact. Dat is het magische moment waarop alles kan gebeuren: komt hij wel, komt hij niet? Vijftig procent kans. In Amsterdam, heel wat jaren geleden – nog in de tijd van de guldens! – kwam er eens een knappe man langs met een enorme sporttas. Dan ga ik stiekem fantaseren: misschien zit er wel een fortuin in, denk ik dan, terwijl geld eigenlijk helemaal niet mijn drijfveer is.

Ik krijg weleens fooitjes, dat is lief (daar word ik blij van), en daar koop ik altijd bloemen van. Soms willen klanten een bonus geven als ze vakantiegeld hebben ontvangen, maar dat hoeft van mij niet. Ik zeg altijd: “Kom volgende maand gewoon weer terug, ik vind het al fijn dat je er bent.”

Maar goed, die vent met die tas. Ontzettend knap, en die tas ging steeds heen en weer. Stel je voor dat die helemaal vol zit met geld… Maar toen kwam hij naar me toe, en ik kon het niet laten: “Jij hebt een grote buit bij je!” grapte ik. “Heb ik ook,” zei hij met een brede lach. “Kom dan maar binnen, wat heb je daar?” Hij ritst die sporttas open, en wat denk je? Twee bontjassen. Hij bleek een bontfettish te hebben. Hij wilde dat ik alleen maar de jas aandeed, en voor hem ging dansen.

Nu weet ik: bont is tegenwoordig een gevoelig onderwerp. Er zijn veel mensen die er fel op tegen zijn, en ik snap dat heel goed. Maar dit was echt nog in de gulden-tijd, toen werd er heel anders naar gekeken. Zelf draag ik privé geen bont, maar op zo’n moment in mijn werk probeer ik vooral open te staan voor de fantasie van een ander – zolang het respectvol blijft. Voor mij zit het plezier in het spel, het rollen aannemen, en soms even iemand meenemen in zijn eigen wereldje. En eerlijk: in die jas voelde ik me even een echte madam, een beetje theatraal, een beetje stout.
Dat zijn van die kleine, onverwachte momenten die mijn werk zo bijzonder maken. De muziek, de spanning, het spel – en soms gewoon samen lachen om een tas vol bont.