Corry Blok-Winkel over Alkmaar Ontzet

Als klein kind ging ik met mijn vader, moeder, broers en zusjes naar de stad, en weet ik nog dat je een strikje opgespeld kreeg, daar was ik heel trots op!

Toen ik op de basisschool zat, mocht de klas meedoen met blikjes omver spuiten met de grote waterslangen van de brandweer op het Waagplein.

Ieder jaar waren we bij heel veel evenementen vóór, op en ná Alkmaar Ontzet. Toen mijn man en ik besloten te trouwen was er eigenlijk maar één datum een optie: 8 oktober! Maar als we op die dag zouden trouwen, misten we natuurlijk het hele feest, en zouden we, de komende jaren misschien voor visite thuis moeten blijven, en dat kon echt niet in onze ogen. We hebben toen besloten de dag ervóór te trouwen op 7 oktober, zodat we voortaan altijd vrij zijn (nemen), en een gezellige ontzet-dag hebben ná de trouwdag.

Met de kinderen deden we ieder jaar, vanaf 1989 met de jeugdoptocht mee, en waren weken van tevoren aan het bedenken, knutselen, bouwen en kleding maken, de stoelen en kasten in de kamer, werden aan de kant geschoven voor de bouwwerken, en waslijn vol met papier-maché creaties, en schilderwerken. Eerst met onze kinderen, de kinderen van mijn zus, buurkinderen en toen die groter werden met de kleinkinderen, maar de eerder genoemde kinderen waren er zéker bij om te knutselen, verven, plakken, naaien en te bouwen.

Tegen die tijd lagen er al pepernoten in de winkels, en haalden we die als we aan het knutselen waren (we noemden dat het klus-voer!) De bouwwerken werden steeds groter, en waren we eens een keer vergeten dat het ook nog UIT het Huis moest, dat werd uit elkaar halen, buiten brengen en daarna weer in elkaar zetten, de Waagtoren van hout is daar een mooi voorbeeld van. Ook hebben we eens een paard van papier-maché gemaakt, en keken de mensen die voorbij kwamen wel heel raar naar binnen. Eerst woonden we in de Daalmeer, en gingen met de zelfgemaakte kar lopend naar het Nassauplein in de binnenstad, later kwamen we in de Spoorbuurt wonen, en was het gelukkig iets minder ver lopen. Wat was het altijd gezellig, en wat waren we met z’n allen trots als we ook nog een prijs wonnen! Uiteindelijk hebben we 24 keer meegedaan, en met een paar jaar ertussen wilden we groots uitpakken met een 25e keer in 2023, en zijn ook nog eens bekroond met een grote beker! Het thema was: “Vrijheid Blijheid”. Wij noemden ons team “Alkmaar Ontzet geeft de vrijheid kleur” en hebben we de kar, die we de laatste jaren gebruikten voor de optocht helemaal voorzien van regenboogkleuren, de kleding en de verfkleuren waren ook allemaal in regenboogkleuren, en hebben de bekende Alkmaarse personen uitgebeeld, zoals: Het kussende kaasmeisje (Joa), Karin Bloemen (Fay), 2 Spaanse soldaten (Ayden en Jamie), de kaasdrager (Noëlla), Victorientje (Danique) en Bertje Doperwtje (Dennis).

We hadden ook nog een Alkmaars leeuwtje, maar de kleine Marly was helaas ziek geworden, en hebben we wel het schild met het wapen van Alkmaar, en het leeuwenmasker vóórop de wagen gelegd. Na de jeugdoptocht gingen we naar huis, en kwam iedereen, die naar ons had gekeken en/of mee gelopen had in de route mee, en aten we tussen de middag steevast: Patat, met frikandellen en kroketten, soms konden we ook even warm of droog worden, op koude en/of natte 8-oktoberdagen. Na deze gezellige lunch vertrokken we met z,n allen, weer de stad in, om maar niets meer te missen. Wat ik heel graag zou willen, is dat de jeugdoptocht weer net zo groot en lang wordt als voorheen. Het is zo jammer om te zien dat er steeds minder kinderen aansluiten (misschien wat meer motivatie van ouders en scholen?) Onze kinderen en kleinkinderen zijn inmiddels al wat groter, maar vragen nog ieder jaar of we weer mee gaan doen (dat zegt toch genoeg?)