Bladblazerherrie & loslaten – Ilse Ketzer
Een mooie herfstdag met herrie
Van de week was ik voor de laatste keer dit jaar in de tuin aan het werk. De zon scheen nog verrassend lekker op mijn hoofd, zo’n najaarszonnetje waardoor je bijna vergeet dat het al eind oktober is. Alles was even perfect — tot het moment dat de buurman besloot zijn bladblazer aan te slingeren.
Dat snerpende, industriële gejank. Alsof er een zwerm geïrriteerde wespen uit een bouwmarkt losgelaten wordt. Echt ongelooflijk wat zo’n geel apparaat aan lawaai kan produceren, alleen maar om een paar prachtige, goudbruine bladeren een halve meter verderop te verplaatsen.
En dan… de stilte. Die oorverdovende, weldadige stilte als de uitknop eindelijk weer wordt ingedrukt. Dan ervaar je pas echte dankbaarheid.
Pak de hark
Zo’n bladblazer is toch eigenlijk een sneu ding als je erover nadenkt. Je staat er passief bij, met gehoorbescherming op (ja, jij wel!), blaast wat in het rond — alsof je er zelf ook helemaal geen zin in hebt. Met harken ben je tenminste nog in beweging. Een work-out én meditatie in één! Je verliest er misschien vijf minuten mee, maar je wint spierkracht, rust én vooral de sympathie van je buren.
En zeg nou zelf: zijn die bladeren nu echt zo vervelend? Ze dempen juist het geluid van buiten, geven kleur en bieden de egels een vijfsterrenhotel om in weg te kruipen. Misschien zouden we daar wat van kunnen leren — gewoon even stilvallen, beschutting zoeken, opladen. Want dat is wat wij Alkmaarders ook doen in de herfst. Buiten stormt het, het waait, het regent. En binnen zoeken we de warmte op — bij de Turfmarkt, Pluim of in dat ene knusse hoekje bij Stadskaffee Laurens. Met een goed glas wijn en wat fijne gesprekken over van alles en niks.
Loslaten en vertragen
Herfst is voor mij het meest rustgevende seizoen dat er is. Het gaat over loslaten, reflecteren, naar binnen keren.
Net als de bomen doen, mogen wij ook loslaten. Oude gewoontes, volle agenda’s en dat eeuwige gehaast.
Een voorbeeld van dat loslaten is De Koperen Pot. Voor veel generaties een nostalgische plek in Alkmaar vol herinneringen, sfeer en gezelligheid. Weg. En toch maakt dat gemis ruimte voor weer iets nieuws.
Dus hup, naar buiten en harken (en laat die bladblazer vooral uit, je buren zullen je dankbaar zijn), of wandelen door het park, genieten van het geritsel van de bladeren of van de herfstzon op een terras. Want voor je het weet, is het weer december en rennen we onszelf voorbij met lijstjes en plannen. Maar nu… nu mogen we vertragen. De bomen slapen en wij mogen gewoon even mee in de stilte. Zonder haast, zonder herrie — en hopelijk zonder bladblazer.
Ik ben Ilse Ketzer, creatief ondernemer in het mooie Alkmaar, familiemens en zet me graag in voor goede doelen. Je vindt me regelmatig bij mijn favoriete plekken zoals Pluim, de Turfmarkt of in het Filmhuis. Ik geniet van sport (en AZ natuurlijk!), goede gesprekken en alles wat het leven zo mooi – en soms ook ingewikkeld – maakt.
